از زیـرود تـا شهنیـا

روزي از روزها روز قسمت بود و خدا هستي را قسمت مي كرد. خدا گفت: چيزي از من بخواهيد. هر چه كه باشد، به شما عطا خواهم كرد. سهمتان را از هستي طلب كنيد زيرا خدا بسيار بخشنده است.
و هر كه آمد چيزي خواست. يكي بالي براي پريدن و ديگري پايي براي دويدن. يكي جثه اي بزرگ خواست و آن يكي چشماني تيز. يكي دريا را انتخاب كرد و يكي آسمان را.
در اين ميان كرمي كوچك جلو آمد و به خدا گفت : من چيز زيادي از اين هستي نمي خواهم. نه چشماني تيز و نه جثه اي بزرگ. نه بالي و نه پايي، نه آسماني ونه دريا. تنها كمي از خودت‚ تنها كمي از خودت را به من بده.
و خدا كمي نور به او داد.
نام او كرم شب تاب شد.
خدا گفت: آن كه نوري با خود دارد، بزرگ است، حتي اگربه قدر ذره اي باشد. تو حالا همان خورشيدي كه گاهي زير برگي كوچك پنهان مي شوي و رو به ديگران گفت : كاش مي دانستيد كه اين كرم كوچك، بهترين را خواست. زيرا كه از خدا جز خدا نبايد خواست.
هزاران سال است كه او مي تابد. روي دامن هستي مي تابد. وقتي ستاره اي نيست چراغ كرم شب تاب روشن است و كسي نمي داند كه اين همان چراغي است كه روزي خدا آن را به كرمي كوچك بخشيده است!

دست نوشته های یک مشتاق استاد از لحظه های ملاقات (مهندس محمد حسین بحرانی)

کنسرت امسال استاد شجریان با گروهی نسبتاً جوان و آینده دار در تالار وزارت کشور با حضور علاقه مندان به موسیقی سنتی در شبهای 29 و 30 خرداد – 1، 2، 6، 8 و 9 تیرماه سال جاری برگزار گردید.

نکته قابل توجه، بلیط فروشی اینترنتی کنسرت بود که با اشکالاتی در روزهای اولیه مواجه بود و خیل علاقه مندان به استاد شجریان را با مشکل مواجه نمود.

نکته دیگر، عدم حضور همایون شجریان پس از سالها همراهی پدر بود که در تدارک اجرای کنسرتی بصورت مستقل بود. از طرفی، همراهی دختر استاد، مژگان شجریان به عنوان نوازنده «سه تار» در گروه جلب توجه می نمود.

استاد شجریان علیرغم پشت سر گذاشتن یک عمل جراحی و نیز خستگیهای ناشی از تور کنسرت خارج از کشور، بسیار سرحال و سرزنده به نظر میرسید.

ما نیز تماشاگر کنسرت استاد در شب ششم تیرماه بودیم. برنامه از ساعت 20:30 شروع گردید. بخش اول در دستگاه «همایون» و با عنوان «رندان مست» اجرا شد. کنسرت با یک پیش در آمد از ساخته های مجید درخشانی آغاز گردید. سپس با اجرای قطعه «زنگ شتر» که از ردیف «میرزا عبدالله» گرفته شده بود، پی گرفته شد.

بعد از آن، نوبت به ساز و آوازی با غزل حافظ رسید.

اولین تصنیف کنسرت، چشم یاری با غزلی از حضرت حافظ بود با این مطلع:

ما ز یاران، چشم یاری داشتیم

خود، غلط بود آنچه می پنداشتیم

پس از تصنیف که با تنظیم مجید درخشانی بود، ادامه ساز و آواز با شعر حافظ اجرا گردید.

تصنیف بعد، اثر قدیمی «باد صبا» بود که استاد، پیش تر در کاست«خزان» اجرا کرده بود.

آواز شوشتری با شعری از شیخ اجل سعدی، بخش بعدی کنسرت بود. آخرین قطعه بیکلام این بخش، قطعه بیداد از مجید درخشانی بود. تصنیف «رندان مست»، بخش پایانی را تشکیل میداد.

پس از 45 دقیقه استراحت، بخش دوم با تشویق گرم علاقه مندان به استاد، شروع گردید. این بخش در دستگاه «شور» اجرا میگردید که آغازگر آن، تصنیف «پیام نسیم» از ساخته های استاد شجریان و با تنظیم تازه ای از مجید درخشانی، جان تازه ای به حضار بخشید.

در ادامه پس از اجرای «آواز مثنوی»، تصنیف «مرغ خوشخوان» پایان بخش رسمی کنسرت استاد بود که پس از تشویق حاظران و درخواست تصنیف محبوب «مرغ سحر» از سوی آنان، این تصنیف بسیار زیبا و دل انگیز اجرا شد و علاقه مندان پرشمار این تصنیف را سیراب نمود. برنامه رأس ساعت 24 به پایان رسید.

نکته قابل توجه، برگزاری منظم کنسرت بود که کاستی های سالهای پیش برطرف گردیده و سیستم صوتی آن نیز در حد عالی بود.

بروشور استاد با خط زیبای استاد یدا.. کابلی تزئین شده بود و دکوراسیون نیز طبق معمول، توسط مژگان شجریان انجام گرفته بود.

همنوازان گروه شهناز به ترتیب از راست به چپ روی صحنه:

حسین رضایی نیا (دف و دایره)- رامین صفایی (سنتور)- کاوه معتمدیان (کمانچه)- سینا جهان آبادی (کمانچه)- شاهو عندلیبی (نی)- رادمان توکلی (تار)- مجید درخشانی (تار)- مژگان شجریان (سه تار)- مهرداد ناصحی (قیچک آلتو)- حامد افشاری (قیچک باس)- محمد رضا ابراهیمی (عود)- مهدی امینی (رباب و بم تار) و حمید قنبری (تنبک)

بقیه عکسها رو میتونین از اینجا ببینین.

همچون شاخه اي نحيف بر درختي خشکيده، آرزو دارم رهگذري مرا جدا ساخته و با تبر، قطعه قطعه نموده و بر آتش اندازد تا شايد بينوايي را از سرماي زمستان برهانم و غمي از دل بزدايم؛ به سان آبي روان ولي کسل در نهري طويل، دلم ميخواهد تشنه اي را سيراب کنم و عطشي را فرو نشانم؛ به مانند برگ درخت پاييزي، دوست دارم عابري مرا سايبان قرار داده و خستگي را از تنش بربايم؛ همچون لقمه ناني خشکيده، آرزوي سير نمودن گرسنه اي تهيدست را در سر مي پرورانم؛ چون فانوسي بي نفت، رؤياي منور نمودن کلبه درويشي را تجسم ميدارم.

دوست دارم برگ گلي باشم که مجنون به ليلي، پيش کش مي نمايد؛ اي کاش دسته تيشه فرهاد بودم و يارايش در کندن بيستون و عامل وصالش به شيرين.

چه مي شد جوهري بودم و قلم عاشق را در حک نمودن دندانه عشق، ياري مي کردم.

به مناسبت سالروز درگذشت مهستی بانوی آواز ایران (25 ژوئن 2007)

.......تابوت مرا .......جائی بلند..... بگذارید

تا باد بَرد......

بویِ مرا....

بَر وطنِ خویش.

آهای مسافری که میری به سوی ایران
از جانب هزاران ایرانی پریشان
رسیدی به خاک پاکش
بوسه بزن به خاکش

آهای مسافری که می ری به سوی یاران
چشمای من مال تو بردار ببر به ایران
بگردونش دور شهر تا خوب تماشا کنه
عقده ی چند ساله رو با گریه هاش وا کنه
دستای من مال تو
دستای عاشقم رو
به شیوه ی عاشقا
بزار تو دست ایران
دستای عاشقم رو بکش رو شالیزارا
دستای عاشقم رو بزن تو آب دریا

آهای مسافری که میری به سوی یاران
هستی من یه قلبه
بردار ببر به ایران
این قلب نا امید و آب حیاتش بده
از غم ها دق نکرده ببرو نجاتش بده
رسیدی به خاک پاکش بوسه بزن به خاکش

متن ترانه های مهستی

شبی پسر کوچکمان نزد مادرش که در آشپز خانه در حال پختن شام بود، رفت و یک برگ کاغذ را به او داد. همسرم دست هایش را با حوله ای تمیز کرد و نوشته ها را با صدای بلند خواند.
پسرمان با خط بچه گانه نوشته بود :

صورتحساب:
ـ کوتاه کردن چمن باغچه ۵ دلار
ـ مرتب کردن اتاق خوابم ۱ دلار
ـ مراقبت از برادر کوچکم ۳ دلار
ـ بیرون بردن سطل زباله ۲ دلار
- نمره ریاضی خوبی که امروز گرفتم ۶ دلار
جمع بدهی شما به من : ۱۷ دلار

همسرم را دیدم که به چشمان منتظر پسرمان نگاهی کرد. چند لحظه خاطراتش را مرور کرد، سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورتحساب پسرمان این عبارات را نوشت :

ـ بابت سختی نه ماه بارداری که در وجودم رشد کردی: هیچ؛
ـ بابت تمام شبهایی که بر بالینت نشستم و برایت دعا کردم: هیچ؛
ـ بابت تمام زحماتی که در این چند سال کشیدم تا تو بزرگ شوی: هیچ؛
ـ بابت غذا، نظافت تو و اسباب بازی هایت: هیچ؛
و اگر تمام اینها را با هم جمع بزنی خواهی دید که هزینه عشق واقعی من به تو هیچ است.

وقتی پسرمان آنچه را که مادرش نوشته بود خواند، به چشمان مادرش
نگاه می کرد، گفت : مامان .... دوستت دارم.
آنگاه قلم را برداشت و زیر صورتحساب نوشت :

قبلاً به طور کامل پرداخت شده !

سلام به همه عزيزان!

در اين ايام که همه مادران از دست فرزندانشان هديه مي گيرند، مادري فرزندش را به خدا هديه داده است.

چند روز پيش يکي از دوستان (عادل خياط از شهنيا) متأسفانه دچار يک حادثه رانندگي گشته و فرزند 5 ساله شان را از دست دادند. حال خود وي و همسرش وخيم است و هنوز در کما به سر می برند. بياييد در بحبوحه روز مادر، به بانو فاطمه زهرا توسل بجوييم و دست به دعا برداريم تا هر چه زودتر اين دو عزيز به آغوش خانواده بازگردند.

امن يجيب المضطر اذا دعاه و يکشف السوء